dorywczo dzień

Wiesz, że to nadchodzi piątek wigilię i zapytać mieszkańców lub młodzież "wagę" i puste szafki i szuflady, szukając tej paradoksalnej kombinacji odzieży, która pozwala im być dziwne bez "rzadkie", być niepowtarzalny, a jednocześnie zwykła moda, nie zdaje się naśladować innych naśladowców. Verse oryginału podczas żeglowania, sprytnie, delikatny rozgałęzienia zasady dotyczące marek, długości, tkanin, kolorów, logo i wzorów przekazanych przez przyjaciół, filmów, czasopism, reklam i innych mediów. Równe sobie, aby być "grupa", ale odróżniają się być "jednostki".

Oni nie są nowe, dorywczo dzień w szkołach prywatnych (i niektóre publiczne) w kraju. W domu był bałagan. Dorastałem z moich dziadków, a tam kupić modne ubrania nie jest priorytetem - tak dzień w szkole, kiedy "wymówka" jednolitego wymogu stanowiło poważny problem. Na więcej niż jeden raz, moja babcia i próbowałem - patrzył krytycznym okiem i umysłem otworzyć szafę, w workach rebuscábamos radosna która weszła rękę mnie upadki od mojego kuzyna, a nawet poszedł na zakupy dwa lub trzy razy- Gonzalez Padin i Woolworths '. Ale mimo że był częścią problemu gospodarki krajowej gospodarstwa domowego oraz kultury oszczędności, że moi dziadkowie odziedziczył od swojej rodziny, a także wystąpił w wyniku mojej własnej pomyłki. Oznacza to, że nawet moja babcia, aby uniknąć mojego ostracyzmu, ustąpi i zabrać mnie na zakupy, nigdy nie był pewien, co kupić. Brakowało precyzyjnego kompasu, że wystawiane przez wewnętrzny mechanizm pragnąc kilku przyjaciół, kupować i łączyć, nienagannie, ich ubrania. Pamiętam jeden piątek rozwiązać problem przy użyciu monochromatyczne temat: zielona bluzka i zielona bermudzki, wszystko uszyte z miłością przez Nana, moja prababcia.

Nana mieszkał w Hyde Park, wędzone Salem, a tysiące uzbrojenie puzzli, które odbyło się kilka tygodni. Ponadto zgromadzone puszki kurczaka zupa noodle w szafie, oglądaliśmy filmy kowbojskie i maszyna do szycia, prawie zawsze dla mnie. Ich wynajętym mieszkaniu było ciemno, ale pokój, w którym puzzle, TV, i maszyny do szycia był duży i jasny. Czytamy tam, usiąść w fotelu, jego skrócone książki "Readers Digest".

Ale punkt, zacząłem myśleć o Nana i zapomniał punkt chciałem zrobić tutaj. Potem z powrotem do Nana. Problem jest swobodna logiki. Dlaczego? Co to oznacza? Dlaczego mamy płacić dolara? I dlaczego właściwie jest przywilejem, a nie musiał nosić mundurek?

Myślę, że byliśmy w dziesiątej klasie, kiedy mój najlepszy przyjaciel i ja postanowił się zbuntować przeciwko przypadkowy romans dni. Powiedziałbym, że to był mój pomysł, ale było to wszystko Twoje i skopiowałeś: Idź w mundurze polityczne znaczenie będzie pełny mundurek szkolny na co dzień dzień I nie bardzo było w tym czasie, ale pomysł był! great - evidenciábamos osobliwą zdolność iść pod prąd, confundíamos do autorytetów, i uratował nas (i zaoszczędziliśmy babcię) nałożyła niesławny dużej wagi jak rolki poszukiwania nosić.

Dzisiaj jestem starszy i dorywczo dzień już mnie straszyć (choć nadal wahania do szafy, czy mam iść do formalnej strony), słyszę moje dzieci proszą masę i zastanawiam się kilka rzeczy. Co to jest logika płatności? Logika materiał jest jasny - budzi pewne chavitos szkoły. Ale kwestia ideologii, społeczne uzasadnienie, jest poza mną. Atrakcje dla dzieci płacą za ... co jeszcze dokładnie? Czy Twoje prawo do łamania przepisów, w rodzaju kary priori nie nosić mundur? Czy raczej jest to ofiara, religijne, problem, coś jak prawa do płatnego Yemaya przed przekroczeniem rękę na morze lub Dziewicą przed zapalając świecę w katedrze? Może nie odpowiada na ofiarę, lub dobrze, ale biletu - bilet do bramki i kolegami. Dzieci mogą spędzić czas, szkoła robi kilka dolców, sklepy nadal sprzedawać.

Myślę, że Nana ponownie. Z zestawami monochromatyczne, koronki i powłok, które pochodziły z jego Singera, byłem oferuje ten piękny stary pani, nie mniej niż Gandhi rozwiązywania trwałości i dignididad ubierać się.