โอเอซิส

ผมอยู่ในซานดิเอโก ผมสนุกกับเวลาไม่กี่ชั่วโมงของส่วนที่เหลือและถนน มันเป็นเมืองที่ผมแปลก แต่คุ้นเคย อย่างใดทำให้ผมนึกถึงประเทศของฉัน ตัวอย่างเช่นเมื่อฉันถามพนักงานต้อนรับที่โรงแรมของฉันที่เป็นร้านหนังสือที่ผม "ห้านาที" กล่าวว่า ขณะที่ผมเดินไปในทิศทางที่ผมชี้ให้เห็นยี่สิบนาทีต่อมาฉันตระหนักดีว่าการประมาณการของตนเช่นเดียวกับแผ่นดินของเราจะขึ้นอยู่กับการใช้งานของรถ แปลกใจเวลายี่สิบนาทีผมปีนขึ้นเนินเขา Larga ชิงทรัพย์ (ไม่ทราบว่าทำไมเพราะไม่มีใครมองมาที่ฉัน) แต่ลึกลงไปผมมีลิ้นของเธอออกมาและกล่าวหาว่าผมไม่ได้เรียกรถแท็กซี่

ฉันเห็นโอเอซิส, บาร์นส์และ Nobl และในระยะไกล และฉันมีความสุข ไม่มีการพูดเกินจริง - หัวใจของฉันจม แบบโรลโอเวอร์อยากรู้อยากเห็นและขี้อายเพราะไม่กี่ปีที่ผ่านมาผมเกลียดบาร์นส์และโนเบิล และชายแดน s การมาถึงของอย่างใดอย่างหนึ่งเป็นตัวแทนของการสูญเสียของ (s) ห้องสมุด (s) ของคน เติบโตขึ้นมาผู้หญิงคน / ในริโอเปียดใช้เวลานานหลายชั่วโมงในร้านหนังสือเล็ก ๆ เต็มไปด้วยฝุ่นดำเนินการโดยคู่สามีภรรยาสูงอายุ (เก่าจะ? เด็กมักจะตำหนิ "ยุคเก่า" เบา ๆ ) ไม่พอใจและมีเสน่ห์ที่เหลือฉัน อ่านมีเวลาหลายชั่วโมงโดยไม่เคย comprase สิ่งที่พวกเขาในทางกลับกัน มีที่ฉันอ่านเช่นในระเบิดหืด "Aura" และ "Old Gringo." และ Asterix การ์ตูนและ Mafalda

เป็นครั้งแรกในทัวร์นี้ผมผ่านไปอีกสองคนเดินเท้ามากขึ้น หนึ่งคือรูปร่างผอมสูงอื่น ๆ ที่เป็นที่ต่ำและหนา ที่ "หนา" ฉันแค่แก้ไข คำแรกที่ผมใช้ก็คือ "อ้วน" หนึ่งคืออ้วนและพกมีดทั้งชุดสีเขียวที่ปกคลุมไปด้วยเสื้อคลุมสีขาว ในคอ stethoscopes ของพวกเขา,

กับ B & N เหนือผมเข้าใกล้อาคาร โรงพยาบาลคือ แต่ก็มีป้ายขนาดใหญ่ประกาศคลินิกพิเศษสำหรับผู้ป่วยโรคหัวใจและหนึ่งสำหรับการส่งมอบ

แล้วผมคิดว่าด้วยความเชื่อมั่นของคนโง่เปิดเผย: เขาเป็นโรคหัวใจอ้วน

ผมคิดว่าผู้อ่านชนิด (ก่อนที่คุณจะตัดสินฉัน) ที่มีความอ่อนโยน ความคิดเป็นคำอุปมาหัวใจอ้วนที่ไม่คาดคิด หัวใจคืออ้วนเป็นครูกับลูกชายของผู้ที่จะไม่ได้หรือไม่สามารถเรียนรู้ที่จะอ่าน ผู้เป็นโรคจิตที่ชอบขโมยตำรวจ นักจิตวิทยามีความสุข เอ ธ โนเซนมานุษยวิทยาใด?

เมื่อวานนี้ทำภาคสนามชาติพันธุ์วิทยาในมหาวิทยาลัยที่ได้รับการปรับปรุงอัตราการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาละตินผมก็ไล่ครอบครัวที่ฉันคิดว่า "อเมริกา" หลายนาทียืนหยัดรอโอกาสที่จะเริ่มต้นการสนทนา ผมเร็ว ๆ นี้พบว่าพวกเขาไม่ "ลาติน" พวกเขาพูดภาษาที่ไม่เป็นที่รู้จักกับผม แต่ผมจำได้ว่าเป็น Pashto อาจจะ หรืออาหรับ Ordu? กล่าวคือ ความจริงก็คือว่ามีละติน นั่นคือสิ่งที่พวกเขาเรียกที่นี่ "ตะวันออกกลาง"

และฉันหัวใจอ้วน

เดินทางเป็น desubicarse คิดใหม่ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญที่สนามบินหลายขายนิตยสารเช่น "Eat Well", "ป้องกัน", "รูปร่าง" และ "ไทม์มังสวิรัติ" ไม่มี หรือขายปฏิทินและไดอารี่ เป็นนวัตกรรมใหม่แห่งการเดินทางที่กำหนด มันเป็นในบางกรณีการยอมรับว่าเป็นข้ามเขตแดนที่มีสิทธิพิเศษได้อย่างง่ายดายเพราะมันเป็นเรื่องไม่แน่นอนขวาสากล

ท่องเที่ยวในตัวผมและตอนนี้ก็ยังจำเป็นต้องคิดว่าประเทศของคุณเองห่างไกลและมีความสุข มันจะจำได้ว่าเมื่อไม่นานมาผู้เช่าบางคนโกหกที่เป็นอันตรายและขโมยเฟอร์นิเจอร์และออกจากบ้านโดยไม่ต้องจ่ายค่าเช่าไฟฟ้าหรือน้ำทิ้งหนี้และความผิดปกติ และจำไว้ว่าเกินไปนั่นไม่ใช่ทั้งหมด: เพื่อนร่วมงานของเขาเพิ่งถูกโจมตีในตอนกลางวันแสก ๆ ที่จะขโมยกระเป๋าเป้สะพายหลังของเขา และที่ไม่ทั้งหมด: เขาเพิ่งผู้หญิงคนหนึ่งกับผู้หญิงอีกคนเสียชีวิตด้วยน้ำมือของคู่หูของเธอ ว่าคนที่ดูทีวีในห้องนั่งเล่นของบ้านของเธอถูกฆ่าตายอยู่ใกล้กับครอบครัวของเขา

สวรรค์อนุญาต, ครั้งสุดท้ายที่ฉันเป็นสีเทาเป็นอารมณ์

ราศีสิงห์ในขณะที่ดื่มกาแฟ, ผมสนุกกับทั้งสอง กลับไปไตร่ตรองเรียกรถแท็กซี่ แต่ตัดสินใจที่จะเดินได้อีกครั้ง ฉันจะหยุดสำหรับอาหารค่ำที่ร้านอาหาร ประตูทางเข้ามีลักษณะสามัญ แต่ในด้านหลังที่ผมนั่งมีทะเลสาบเทียมขนาดเล็ก ผมรู้สึกสงบฉันใช้ไวน์เป็นสลัด, จดบันทึกเหล่านี้

ผมเห็นเป็ด มีสองคนคือ พวกเขากำลังน่ารักและสีเทา

กับ "เป็ด" ผมหมายถึงนกแน่นอน หากคุณคิดว่าฉันหมายถึงเกย์ชาย, เขาผิด แต่ฉันคิดว่ามันเป็นธรรมชาติ พวกรักร่วมเพศเป็นวิธีที่น่ากลัวของความคิด แต่ยังเป็นวิธีที่โดดเด่นของความคิดและในขณะที่เพื่อนบอกครั้งเดียว afflicts พวกเราทุกคน วิธีที่ดีที่สุดในการฉีดวัคซีนไม่คิดว่าตัวเองภูมิคุ้มกันไป แต่มนุษย์รู้จักยักย้ายถ่ายเทอคติดิ้นรนกับอคติมากกว่าโดยปราศจากอคติที่สมบูรณ์แบบและสมบูรณ์แบบ

เมื่อออกจากร้านอาหารที่ผมเห็นคู่ที่เพิ่งมาถึง รอยยิ้มของทั้งสอง เธอจ่อ ปวกเปียกมากอย่างเห็นได้ชัด ไม่ได้อยู่ในลักษณะของการเดินกะโผลกกะเผลกเพราะอุบัติเหตุ แต่กู้แนวดิ่งอย่างรุนแรงและได้เดินขากะเผลกและตลอดชีวิตปวกเปียก มันมีเลื่อมเล็ก ๆ บนเสื้อของคุณผมหลวมและรอยยิ้ม เขามีแว่นตาและหนวดและใช้มือของเขา ไม่ได้อยู่ในลักษณะของการจับมือของที่ไม่ถูกต้อง แต่ในลักษณะของการจับมือของผู้หญิงที่เขารัก และนอกจากนี้ยังมีรอยยิ้ม

ผมมองอย่างมีความสุขเศร้า ที่มันเร่งขั้นตอนของฉันอาจจะพยายามที่จะได้รับไปยังเดสก์ทอปและคอมพิวเตอร์ก่อนที่จะลืมรอยยิ้มของพวกเขา ผมมาและเขียน: